Η ποίηση είναι η νοσταλγία μας για κάτι ακαθόριστο που ζήσαμε κάποτε μες στ' όνειρο Τ Λειβαδίτης

Η ποίηση είναι η νοσταλγία μας για κάτι ακαθόριστο που ζήσαμε κάποτε μες στ' όνειρο Τ  Λειβαδίτης
moonflower

.Ο κόσμος ξημερώνει

.Ο κόσμος ξημερώνει
Ο κόσμος ξημερώνει

Τρίτη 18 Νοεμβρίου 2014

Ἀνάσκαψα ὅλη τη γῆ νὰ σὲ βρῶ...

Ἀνάσκαψα ὅλη τη γῆ νὰ σὲ βρῶ.
Κοσκίνισα μὲς τὴν καρδιά μου τὴν ἔρημο· ἤξερα
πὼς δίχως τὸν ἄνθρωπο δὲν εἶναι πλῆρες
τοῦ ἥλιου τὸ φῶς. Ἐνῷ, τώρα, κοιτάζοντας
μὲς ἀπὸ τόση διαύγεια τὸν κόσμο,
μὲς ἀπὸ σένα - πλησιάζουν τὰ πράγματα,
γίνονται εὐδιάκριτα, γίνονται διάφανα -
τώρα μπορῶ
ν᾿ ἀρθρώσω τὴν τάξη του σ᾿ ἕνα μου ποίημα.
Παίρνοντας μία σελίδα θὰ βάλω
σ᾿ εὐθεῖες τὸ φῶς.


Νικηφόρος Βρεττάκος


Image

Τη θλίψη απ” τα μάτια μου να πάρεις

και να τη ρίξεις στου πελάγου το βυθό

κι αν τύχει μες σ’ανέμους να χαθώ

μη μ’αρνηθείς, μη μ’αποπάρεις
Το πιο ακριβό σου χάδι να μου δώσεις

κι αν η λαχτάρα σου κουρσέψει το κορμί

αιτία, πρόφαση να γίνει κι αφορμή

ποτέ μη μ’αρνηθείς, μη με προδώσεις


Σύννεφα του γυαλού θε ν’αρματώσω

θα’μαι στο πλάι σου και ας ματώσω

Σύννεφα του γυαλού θε ν’αρματώσω

θα’μαι στο πλάι σου και ας ματώσω

θα’μαι στο πλάι σου…..
Την πιο βαθιά ανάσα μου να νιώσεις

σαν άρωμα φερμένο απ’τη βροχή

κι αν γίνει τ΄όνειρο ταξίδι και ευχή

που αγάπησες πολύ, μη μετανιώσεις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου