Η ποίηση είναι η νοσταλγία μας για κάτι ακαθόριστο που ζήσαμε κάποτε μες στ' όνειρο Τ Λειβαδίτης

Η ποίηση είναι η νοσταλγία μας για κάτι ακαθόριστο που ζήσαμε κάποτε μες στ' όνειρο Τ  Λειβαδίτης
moonflower

.Ο κόσμος ξημερώνει

.Ο κόσμος ξημερώνει
Ο κόσμος ξημερώνει

Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 2014

Μου 'ταξες ταξίδι να με πας - Δήμητρα Γαλάνη



Να 'ξερα των άστρων το σκοπό 
να στον λέω να σε νανουρίζω
να 'μουνα Θεός να σου το πω 
πάρ' το γαλαξία στον χαρίζω 
πόσο σ' αγαπώ, πόσο σ' αγαπώ. 
Μου 'ταξες ταξίδι να με πας 
όσο μακριά ο κόσμος φτάνει
πού αλλού καρδιά μου να με πας
πήγα στον παράδεισο και φτάνει
πόσο μ' αγαπάς, πόσο μ' αγαπάς. 

Μάλαμα στα τζάμια το νερό
κι ούτε μια σταγόνα δεν ορίζω
όλο μου το βιος ό,τι φορώ
η ψυχούλα μου και στη χαρίζω
πόσο σ' αγαπώ, πόσο σ' αγαπώ.
Μου 'ταξες ταξίδι να με πας 
όσο μακριά ο κόσμος φτάνει
πού αλλού καρδιά μου να με πας
πήγα στον παράδεισο και φτάνει 
πόσο μ' αγαπάς, πόσο μ' αγαπάς...

Φαναράκι δίχως στίγμα μα με λάμψης ρίγη
στων αναμνήσεων μιας θάλασσας τα κύματα να πλέει...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου