Στη δική μου οδό ονείρων δε χωράνε πολλοί συνοδοιπόροι... Εγώ και η γλυκοφίλητη μοναξιά μου...
Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 2014
Μου 'ταξες ταξίδι να με πας - Δήμητρα Γαλάνη
Να 'ξερα των άστρων το σκοπό
να στον λέω να σε νανουρίζω
να 'μουνα Θεός να σου το πω
πάρ' το γαλαξία στον χαρίζω
πόσο σ' αγαπώ, πόσο σ' αγαπώ.
Μου 'ταξες ταξίδι να με πας
όσο μακριά ο κόσμος φτάνει
πού αλλού καρδιά μου να με πας
πήγα στον παράδεισο και φτάνει
πόσο μ' αγαπάς, πόσο μ' αγαπάς.
Μάλαμα στα τζάμια το νερό
κι ούτε μια σταγόνα δεν ορίζω
όλο μου το βιος ό,τι φορώ
η ψυχούλα μου και στη χαρίζω
πόσο σ' αγαπώ, πόσο σ' αγαπώ.
Μου 'ταξες ταξίδι να με πας
όσο μακριά ο κόσμος φτάνει
πού αλλού καρδιά μου να με πας
πήγα στον παράδεισο και φτάνει
πόσο μ' αγαπάς, πόσο μ' αγαπάς...
Φαναράκι δίχως στίγμα μα με λάμψης ρίγη
στων αναμνήσεων μιας θάλασσας τα κύματα να πλέει...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου