Μάζεψα βροχή των αστεριών
κι έπλεξα φεγγάρια στα μαλλιά σου
γύρισα απ΄το μέλλον στο παρόν
κι έγινα πυξίδα στην καρδιά σου
Γιατί σε νοιάζομαι και σε χρειάζομαι
είσαι ο ήλιος μου το άλλο μου μισό
Η ποίηση είναι η νοσταλγία μας για κάτι ακαθόριστο που ζήσαμε κάποτε μες στ' όνειρο Τ Λειβαδίτης
moonflower
.Ο κόσμος ξημερώνει
Ο κόσμος ξημερώνει
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου