Στη δική μου οδό ονείρων δε χωράνε πολλοί συνοδοιπόροι...
Εγώ και η γλυκοφίλητη μοναξιά μου...
Η ποίηση είναι η νοσταλγία μας για κάτι ακαθόριστο που ζήσαμε κάποτε μες στ' όνειρο Τ Λειβαδίτης
moonflower
.Ο κόσμος ξημερώνει
Ο κόσμος ξημερώνει
Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2015
Άφησε με να σωπαίνω με την δική σου σιωπή. Άφησέ με ακόμα να σου μιλώ με την σιωπή σου Φωτεινός σαν μια λάμπα, απλός σαν κρίκος. Είσαι σαν την νύχτα, σιωπηλή κι έναστρη. Η σιωπή σου είναι αστέρινη, τόσο μακρινή κι απλή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου