Τόσο ποθούσε η ψυχή μας κάτι από ψηλά

" Κάποιος φώναξε: «Χιονίζει!».
Τρέξαμε όλοι στη τζαμαρία της σάλας. Καθαρίζαμε με τις παλάμες τις γυάλινες επιφάνειες που είχαν θαμπώσει από τις ζεστές εξομολογήσεις · έπεφτε ένα ήσυχο χιόνι στα φώτα του κήπου, στα δρομάκια ανάμεσα στα σκίνα, στους κορμούς των πεύκων από τη βορεινή τους πλευρά.
Μείναμε άφωνοι αρκετή ώρα. Τόσο ποθούσε η ψυχή μας κάτι από ψηλά!"
Τ. Πορφύρης