ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ

Τώρα έχω ξεμείνει πίσω.
Πήρα ό,τι και το κύμα που πάει να σπάσει
– αλάτι, αφρό και παφλασμό,
και με τα ρια μου τα ίδια
ένα πλάσμα ζωντανό άγγιξα·
τη σιωπή.

Είμαι εδώ και αναστενάζω
σαν όσους αγαπούν και θυμούνται και είναι μακριά.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
ROSARIO CASTELLANOS