«Γιατί ξανά καταφεύγω στη γραφή; / 

Αγαπημένη μη με ρωτάς τόσο αδυσώπητα

 / Γιατί είν' αλήθεια πώς τίποτε δεν έχω να

 σου πω. / Αλλά, τ'αγαπημένα χέρια σου, 

όπως και να 'ναι, / θα δεχτούν το 

σημείωμα  αυτό». (Γκαίτε)