Φτιάξαμε, με πόσο δάκρυ και πόνο, το ομοίωμα του ανθρώπου, που χάσαμε...
Πόσα δεν θα δίναμε να γυρίσει, πίσω, ο άνθρωπος, που διώξαμε!
Έστω, ας ζωντανέψει ο γύψινος άνθρωπος, που, για 'κείνον, φτιάξαμε... 
Μάταια περιμένεις, φίλε, να 'δείς, μες απ' αυτό, το πρωτότυπο να γυρνά! 
Θαύματα δεν γίνονται, διότι εσύ ο ίδιος τα κατάργησες, και δεν το κατάλαβες...
Από ανάρτηση στο facebook