Το Μονόγραμμα – Οδυσσέας Ελύτης (απόσπασμα)

Από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες, μ’ ακούς;
 Να τινάξει λουλούδι, μόνο εμείς, μ’ ακούς; 
Μες στη μέση της θάλασσας 
Από μόνο το θέλημα της αγάπης, μ’ ακούς; 
Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί, μ’ ακούς;
 Με σπηλιές και με κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς.
 Άκου, άκου! 
Ποιος μιλεί στα νερά και ποιος κλαίει – ακούς; 
Ποιος γυρεύει τον άλλο, ποιος φωνάζει – ακούς; 
Είμ’ εγώ που φωνάζω κι είμ’ εγώ που κλαίω. 
Μ’ ακούς; 
Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ, μ’ ακούς;