Νὰ ζήσετε τὴ ζωή σας μὲ τρέλλα,
νὰ ζήσετε παράλογα,
νὰ σκοτώσετε τὴ λογικὴ ποὖνε ὁ φονιὰς
τῆς χαρᾶς καὶ τῆς ζωῆς
νὰ τολμήσετε νὰ κάνετε τὰ δύσκολα,
τὰ μεγάλα, τὰ σημαντικά,
ν᾿ ἀκολουθήσετε τὰ δύσβατα μονοπάτια,
ν᾿ ἀφήσετε νὰ θρονιαστεῖ στὴν καρδιά σας
γιὰ πάντα ἡ ἄνοιξη καὶ τὸ χαμόγελο στὰ χείλη,
ν᾿ ἀγαπήσετε μὲ πάθος
καὶ νὰ καεῖτε ἀπ᾿ τὴ φλόγα τῆς ἀγάπης σας,
νὰ κάνετε τὸν πόνο, τὴ χαρά,τὴν κάθε σας στιγμὴ τραγούδι,
κι᾿ ὅταν ἔρθ᾿ ἡ ὥρα ἡ στερνὴ
νὰ πεθάνετε ὄχι ἀπὸ πλῆξι, ἀλλὰ ἀπὸ εἰλικρίνεια.

Ανεπίδοτη επιστολή - Μαρία Πολυδούρη