Στη δική μου οδό ονείρων δε χωράνε πολλοί συνοδοιπόροι... Εγώ και η γλυκοφίλητη μοναξιά μου...
Τετάρτη 9 Ιουλίου 2014
Δυο ψυχές - Τάνια Τσανακλίδου
Ο χωρισμός ήταν πάνω στο τραπέζι,
στο πακέτο τα τσιγάρα
μου το ΄φερε το γκαρσόν αλλά εσύ το παράγγειλες
ήταν ένας στριφογυριστός καπνός στα μάτια σου μέσα στην άκρη του τσιγάρου σου
και στην χούφτα σου που ΄ταν έτοιμη να αποχαιρετήσει
Ο χωρισμός ήταν πάνω στο τραπέζι
στο σημείο που ΄χες ακουμπισμένο τον αγκώνα σου
σε όσα περνούσαν από το μυαλό σου,ήταν ο χωρισμός... σε όσα έκρυβες ή δεν έκρυβες
ο χωρισμός ήταν στην ξεκούραση σου στην εμπιστοσύνη σου σε μένα
στον φόβο σου τον μεγάλο ήταν ο χωρισμός
στο να ερωτευθείς ξαφνικά ανοίγοντας απότομα την πόρτα σου
ωστόσο μ΄αγαπάς χωρίς να το καταλαβαίνεις
ο χωρισμός ήταν στο ότι δεν το κατάλαβες
είχε ελευθερωθεί ο χωρισμός από την έλξη της γης
δεν είχε βάρος ήταν σαν πούπουλο
δεν μπορώ να πω και το πούπουλο έχει το βάρος του
Απόσπασμα από το ποίημα του Ναζίμ Χικμέτ ( Ο Χωρισμός )
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου