.''Η αγάπη τρέφει, είναι δημιουργική, υπερβαίνει τον τόπο και τον χρόνο, νικάει και το θάνατο. 
Ακόμα και σιωπηλή, ακόμα κι από μακριά, από απόσταση μεγάλη, μπορεί να τρέφει, να στηρίζει, να σμιλεύει, να σε ομορφαίνει. 
Όπως μια φυσική ενέργεια, θερμότητα ή φως, αόρατο κύμα, έρχεται και σε βρίσκει, επιδρά πάνω σου, σ’ αλλάζει.
Είναι φανερό στα πρόσωπα εκείνων που αγαπιούνται ή κι αγαπήθηκαν, το γλυκό πέρασμα μιας αγάπης.
Σαν τα φυτά που τα φρόντισαν, τα σκάλισαν και τα πότισαν, τα χείλη και τα μάτια εκείνων που αγαπήθηκαν, φέγγουν πλούσια και γενναιόδωρα. 
Πόσο σπουδαίο να ‘ναι κανείς χορτάτος από αγάπη, καλοσύνη και έγνοια των άλλων. Ιδίως από αγάπη.
Τους ξεχωρίζω αυτούς απ’ την πρώτη ματιά. Από το βλέμμα, από την κίνηση, απ’ τη φωνή. 
Τους ξεχωρίζω και τους εμπιστεύομαι. 
Γιατί η αγάπη δεν είναι τύχη που σου ‘ρχεται τυφλά, απ’ τον ουρανό. Ούτε από καπατσοσύνη σαν το χρήμα.
 Η αγάπη κερδίζεται, η αγάπη εμπνέει, κι όσοι αγαπιούνται αληθινά είναι γιατί οι ίδιοι έχουν ήδη δώσει....''
Μ. Βαμβουνάκη