Rene Aubry ~ apres la pluie II
Κάποτε μικρές καλοκαιρινές στάλες πέφτουν στο παράθυρό μας και το θολώνουν...
Σαν τα δάκρυα που κρύβονται από το χαμόγελό μας και βρίσκουν διέξοδο μια στιγμή..και θολώνουν το βλέμμα μας, αλλά λυτρώνουν την ψυχή μας... Δροσίζουν την κάψα της έτσι όπως πέφτουν ανεξέλεγκτα σαν τις σταγόνες της καλοκαιρινής μπόρας, για να μπορέσεις την άλλη στιγμή να χαμογελάσεις, όπως πρέπει
Ότι καλύτερο έχω διαβάσει
ΑπάντησηΔιαγραφή